Van ijs naar waterdamp
Na een paar koude dagen kan een sneeuwplek kleiner zijn geworden zonder dat er plassen te zien zijn. Sublimatie kan daarbij een rol spelen. Watermoleculen verlaten de ijskristallen en komen direct als waterdamp in de lucht terecht. Dat kost energie. Er ontstaat geen vloeibaar water als tussenstap.
Droge lucht, zon en wind
Droge lucht bevordert de afvoer van waterdamp van het sneeuwoppervlak. Wind kan het dunne luchtlaagje vlak boven de sneeuw verversen en zonlicht kan energie leveren, ook als het vriest. De omstandigheden direct bij de sneeuw bepalen mee hoeveel water verdwijnt. Een zonnige of winderige middag zegt op zichzelf weinig over de omvang van het verlies.
Wat een krimpende sneeuwplek je vertelt
Wind kan sneeuw verplaatsen. Ook kan het sneeuwdek inzakken zonder water te verliezen. In de zon kan het oppervlak bovendien warm genoeg worden om te smelten terwijl de omringende lucht nog onder nul is. Bekijk een sneeuwplek steeds vanaf hetzelfde punt en let op de wind, de zon en de toestand van de bovenlaag. Wil je weten hoeveel water er nog in de sneeuw zit, dan heb je naast de dikte ook de dichtheid nodig.
Bron: US Geological Survey (USGS), sublimatie en de waterkringloop.